دانشگاه تهران مجله علمی " آمایش سرزمین " 2008-7047 6 1 2014 05 22 Investigating on strategies of decentralization of Iran – Tehran before the revolution so far بررسی راهکارهای تمرکززدایی در ایران – تهران (قبل از انقلاب اسلامی تا کنون) 31 58 51498 10.22059/jtcp.2014.51498 FA مجید یاسوری دانشیار، گروه جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان حسین حاتمی نژاد دانشیار دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران هانیه اسدزاده کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه گیلان Journal Article 2014 03 06 Decentralization is the strategy which democratizes of the political system and accelerating to achieve sustainable development, which currently has made the executive government circles become a hot issue. Despite the focused concentration of power and decision-making at the center or top-level officials, decentralization make this possibility to deal with low levels issues and problems of they own directly. Thus, this paper uses the method of descriptive - analytic and with a library collection - documents to review tackles decentralization and define the decentralization policy in Iran before and after the revolution program. Evaluation results show that in spite of decentralization policyIn most cases, development programs, unfortunately, these programs have not been successful and convergence has intensified in Tehran. Reality still shows the focus of activities, services and decision-making centers in Tehran. So the solution is to reduce the concentration of political power - administrative and decision-making and management of the local administration and management of provincial to provide the main way to deal with the approach of decentralization and reform of the governance structure and the reduced concentration of Tehran and the development of developing countries, decentralization امروزه یکی از بهترین راهبردهای مطرح در زمینة کاهش مشکلات پایتخت‌های متمرکز و تعدیل نابرابری‌ها، تمرکززدایی است. تمرکززدایی راهبردی برای مردم‌سالارشدن نظام سیاسی و حرکت شتابداری در جهت توسعة پایدار است که در حال حاضر، به بحث داغ محافل اجرایی دولتی تبدیل شده است. برخلاف حالت تمرکز که قدرت و تصمیم‌گیری در مرکز یا در سطح مسئولان رده‌بالا، متمرکز است، تمرکززدایی امکان می‌دهد سطوح پایین به مشکلاتی که مستقیماً با آن سروکار دارد، توجه کند. هدف این مقاله بررسی راهکارهای مطرح‌شده برای اجرای تمرکززدایی در تهران است. این تحقیق به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و با روش کتابخانه‌ای انجام گرفته است. در ادامه، سیاست‌های تمرکززدایی در ایران در برنامه‌های قبل و بعد از انقلاب اسلامی بررسی می‌شود. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد برخلاف اتخاذ سیاست‌های تمرکززدایی از جمله عدم استقرار صنایع، انتقال صنایع از تهران، انتقال کاربری‌های فراشهری از تهران و جز آن در اغلب برنامه‌های توسعه، این برنامه‌ها موفق نبوده، و تمرکزگرایی در تهران تشدید شده و واقعیت‌ها مبین وجود تمرکز فعالیت، خدمات و مراکز تصمیم‌گیری در تهران است. بنابراین، باید راه‌کاری اساسی را برای کاهش تمرکز از حاکمیت سیاسی- اداری و سطوح تصمیم‌گیری و مدیریتی کشور به نفع مدیریت محلی و مدیریت توسعة استانی دنبال کرد تا با استفاده از شیوه‌‌های اصلی تمرکززدایی، زمینة آمایش و توسعة کشور فراهم آید. https://jtcp.ut.ac.ir/article_51498_5c34f27807c270d7e1dfae0f49e63686.pdf