دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Analysis of the Spatial Interaction between the Iranian Southern Ports and the Regional Hinterland Citiesتحلیل روابط فضایی میان بنادر جنوبی ایران و شهرهای پسکرانۀ منطقهای1932236958610.22059/jtcp.2019.259135.669869FAهاشمداداشپوردانشیار، دانشکدۀ هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایرانمجتبیآراستهاستادیار برنامهریزی شهری و منطقهای، دانشگاه شیراز، شیراز، ایرانJournal Article20180707Ports in most parts of the world play a great role in creating integrity between the prosperous of the regions and balancing the supply chain (production, distribution, and consumption). This article is to analyze the spatial interaction between the southern ports of Iran and local-regional hinterlands and explain the role of ports in shaping the spatial structure. For this purpose, a network analysis of commodity flows method is used in 1996, 2006 and 2015. The findings indicate that southern Iran's ports are often the importer of consumer goods in the populated centers, located in regional hinterlands, and, at best, have exported energy sources and raw materials. While urban centers, located in local hinterlands, do not play an effective role in the production and delivery of goods to ports, they are often dependent on the regional center (Shiraz) to meet their consumption needs. It revealed that although the process of spatial inequality has been moving towards greater balance over the past two decades, the development of medium-sized ports and local nodes in the contiguous hinterlands and forelands has led to a balanced monocentric spatial structure in this region.در اغلب نقاط جهان، بنادر سهم فراوانی در ایجاد یکپارچگی در مناطق پسکرانهای و برقراری توازن در زنجیرۀ تأمین کالا ایفا میکنند. هدف این پژوهش، تبیین روابط فضایی بنادر جنوبی ایران با شهرهای پسکرانۀ منطقهای و مقایسۀ تطبیقی الگوی شکلگرفته با نظریهها و الگوهای شناختهشده از روابط بندر– پسکرانه در مقیاس جهانی است. روش تحقیق استفادهشده، روش تحلیل شبکه است. نتایج پژوهش نشان میدهد بنادر اصلی حوزۀ ساحلی جنوب بهطور غالب، واردکنندۀ کالاهای مصرفی مورد نیاز در کانونهای جمعیتی واقع در پسکرانههای منطقهای، بهخصوص ناحیۀ کلانشهری شیراز بودهاند؛ در حالی که اغلب مراکز شهری واقع در پسکرانههای محلی، نقش مؤثری در تولید و ارسال کالا به بنادر ندارند و برای تأمین نیازهای مصرفی خود، به بزرگترین شهر منطقه وابستهاند. این الگو تفاوت درخور توجهی با فرایند منطقهگرایی بنادر در کشورهای توسعهیافته دارد؛ زیرا در این کشورها، بنادر ابتدا با پسکرانههای پیوسته و سپس با سایر پسکرانهها در ارتباط قرار میگیرند. در مجموع، برای کاهش روزافزون، از بار مرکزیت شیراز و انتشار جریان توسعه به شهرهای پسکرانۀ محلی لازم است سیاستهایی نظیر توسعۀ کریدورهای ریلی و جادهای، توسعۀ بنادر خشک و پهنهبندی تخصصی فعالیتها در شهرهای پسکرانۀ محلی- منطقهای اعمال شود.دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Evaluating Ecological Networks of Urban Landscape (Case Study: Karaj Metropolis)ارزیابی شبکههای بومشناختی سیمای سرزمین شهری (مطالعۀ موردی: کلانشهر کرج)2252476967010.22059/jtcp.2019.273952.669944FAفاطمهمحمدیاریدانشجوی دکتری آمایش محیط زیست، دانشکدة محیط زیست و منابع طبیعی دانشگاه ملایر، ملایر، ایرانمیرمهردادمیرسنجریاستادیار گروه محیط زیست، دانشکدة محیط زیست و منابع طبیعی دانشگاه ملایر، ملایر، ایراناردوانزرندیاناستادیار گروه ارزیابی و مخاطرات محیط زیست، پژوهشکدۀ محیط زیست و توسعۀ پایدار، سازمان حفاظت محیط زیست، تهران، ایرانJournal Article20181216Landscape fragmentation is the most important challenge in urban development. This challenge prevents the flow of materials and energy in the region. These changes affect ecological characteristics. In this regard, ecological networks are considered as tools for conservation planning. Therefore, satellite images were used in the years 2006, 2011 and 2017 to evaluate the ecological networks of Karaj Metropolis. The Classification and preparation of land map conducted based on land cover and with the support vector machine algorithm. Landmarks were also used to assess the status quo and the process of changing heterogeneity, continuity, and communication-isolation networks in previous years. The results showed that the trend of criteria changing in the study area is not desirable. The inappropriate process of changing of Space landscape heterogeneity criteria, the conjunction of the same spots across the land, and the optimal communication reduce the ecological function and the consequence is a decline in the sustainability of ecological networks. Also, due to the decreasing trend of metrics in green spots, especially human green, and the increasing trend of metrics in construction and open spots, in sum, it can be concluded that the ecological function and the ecological network characteristics of the landscape are following a descending trend.تکهتکهشدن سیمای سرزمین، مهمترین چالش توسعۀ شهری است که مانع گسترش جریان مواد و انرژی در منطقه میشود. این تغییرات، ویژگیهای بومشناختی را تحت تأثیر قرار میدهد؛ در نتیجه، شبکههای بومشناختی بهعنوان ابزارهایی برای برنامهریزی حفاظت بررسی میشود. در این راستا، بهمنظور ارزیابی شبکههای بومشناختی سیمای سرزمین کلانشهر کرج از تصاویر ماهوارهای در سالهای 1385، 1390 و 1396 استفاده شد. طبقهبندی و تهیۀ نقشۀ کاربری اراضی براساس پوشش سرزمین و با الگوریتم ماشین بردار پشتیبان صورت گرفت. همچنین بهمنظور ارزیابی وضع موجود و روند تغییرِ ویژگیهای ناهمگنی، پیوستگی و شبکۀ ارتباطی- انزوایی در سالهای گذشته از متریکهای سیمای سرزمین استفاده شد. نتایج نشان داد روند تغییر معیارهای بررسی در منطقۀ مطالعاتی مطلوب نیست. روند نامناسب تغییر معیارهای ناهمگنی فضایی سیمای سرزمین، پیوستگی لکههای همنوع در سراسر سیمای سرزمین و بهینگی ارتباطی باعث کاهش عملکرد بومشناختی و بهدنبال آن، کاهش پایداری شبکههای بومشناختی میشود. همچنین با توجه به روند کاهشی متریکها در لکههای سبز بهویژه سبز انسانساخت و روند افزایشی متریکها در لکههای ساختوساز و لکههای باز، میتوان به این نتیجه رسید که عملکرد بومشناختی سیمای سرزمین و ویژگیهای شبکۀ بومشناختی سیمای سرزمین سیر نزولی را دنبال میکند.دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Predicting of Land Use Changes for 2030 Using Remote Sensing and Landsat Multi-Temporal Images (Case study: Mashhad)پیشبینی تغییرات کاربری زمین برای سال 2030 با استفاده از سنجش از دور و تصاویر چندزمانۀ لندست (مطالعۀ موردی: شهر مشهد)2492696966910.22059/jtcp.2019.262107.669876FAبهزادرایگانیاستادیار گروه محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی، دانشکدۀ محیط زیست، سازمان حفاظت محیط زیست، کرج، ایران0000-0002-6169-0602علیجهانیاستادیار گروه محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی، دانشکدۀ محیط زیست، سازمان حفاظت محیط زیست، کرج، ایرانامیرستاری راددانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکدۀ محیط زیست، سازمان حفاظت محیط زیست، کرج، ایراننرگسشوقیکارشناسی ارشد، دانشکدۀ محیط زیست، سازمان حفاظت محیط زیست، کرج، ایرانJournal Article20180716By predicting land use changes, the extent of the expansion and destruction of resources can be determined, and future policies can be pushed in the right direction. The aim of this study is modeling the land use changes process in Mashhad by using Landsat satellite images related to 1989, 2008, and 2014. Initially, based on the hybrid method (unsupervised and supervised classification combination), land uses were classified into six classes. Then, by using the Markov chain, the transmission matrix between 1989 and 2008 was calculated and by applying it in the Markov-CA model, the land use map for 2014 was predicted. In the following, the predicted land use map for 2014 with the actual 2014 land use map was compared with the Crosstab table, and the total Kappa coefficient was 0.91. Accordingly, the accuracy of the predicted Markov-CA model was confirmed. Finally, this model was used to predict land use in 2030. Therefore, by entering the 2014 reference map as the base map, the 2030 land use map prediction map was extracted. The results showed that from 1998 to 2030 there will be an increasing trend in urban and arid lands and a decreasing trend in agricultural lands and gardens. The results indicate that the Markov-CA model can contribute to the design of a sustainable urban system.با پیشبینی تغییرات کاربری میتوان میزان گسترش و تخریب منابع را مشخص کرد و خطمشیهای آینده را به مسیر مناسبی سوق داد. هدف این مطالعه، مدلسازی روند تغییرات کاربری زمین شهر مشهد با استفاده از تصاویر ماهوارۀ لندست مربوط به سالهای 1989، 2008 و 2014 میباشد. در ابتدا براساس روش هیبرید (ترکیب طبقهبندی نظارتنشده و نظارتشده)، کاربریهای سرزمین در 6 کلاس طبقهبندی شد. سپس با استفاده از زنجیره مارکوف، ماتریس انتقال میانِ سالهای 1989 و 2008 محاسبه و با به کارگیری آن در مدل مارکوف- شبکۀ خودکار، نقشۀ کاربری سال 2014 پیشبینی شد. در ادامه، نقشه پیشبینیشده سال 2014 با نقشۀ کاربری واقعی 2014 به کمک جدول متعامد مقایسه و ضریب کاپای کل برای آن 91/0 بدست آمد.بر همین اساس صحت پیشبینی مدل مارکوف-شبکه خودکار تأیید گردید. در نهایت، برای پیشبینی کاربری زمین در سال 2030 این مدل بکار گرفته شد. بنابراین با واردکردن نقشۀ مرجع 2014 بهعنوان نقشۀ پایه، نقشۀ پیشبینی کاربری سال 2030 استخراج شد. نتایج نشان داد طی سالهای 1998 تا 2030، شاهد روندی افزایشی در کاربری شهری و زمینهای بایر و روندی کاهشی در کاربری کشاورزی و باغها خواهیم بود. نتایج نشان میدهد مدل مارکوف- شبکۀ خودکار به طراحی سیستم شهری پایدار کمک میکند.دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Environmental Development Planning of Shandiz District based on the Analytical Processبرنامهریزی توسعۀ محیطی دهستان شاندیز براساس فرایند تحلیلی2712946958810.22059/jtcp.2019.267454.669893FAفاطمهجهانی شکیباستادیار، دانشکدۀ محیطزیست، دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران0000-0002-6676-8317نسیمهاشمیدانشجوی دکتری، برنامهریزی محیطزیست، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20180813One of the new problems is paying attention to environmental planning for sustainable exploitation of land resources and prevention of environmental issues that have been considered by researchers and managers recently. As much as this planning is based on objective facts and potentialities, achieving predetermined goals becomes more feasible. On the other hand, environmental planning tools have tended to achieve local-scale plans to reach more sustainable cities and townships. In this paper, local-scale development planning has investigated in Shandiz district located at Torghabeh-Shandiz city. The planning of the Shandiz district has carried out using the analytical process consisted of three stages of environmental planning and using the Geographic Information System (GIS). The first stage involves understanding the capabilities and potentials of the study area through the study of the current status. Issues, facilities, and constraints associating to each section are categorized and prioritized in the second stage. The third step involves drawing a vision, organizing the general goals, and defining the objectives. Regard to the priority of the studied factors, it was proposed spatial solutions in environmental units. Finally, physical-spatial development plans were developed to guide the regional changes according to the natural and man-made constraints and potentials.توجه به برنامهریزی محیطزیستی برای بهرهبرداری پایدار از منابع سرزمین و پیشگیری از مسائل محیطزیستی، یکی از موضوعات جدیدی است که در سالهای اخیر کانون توجه محققان و مدیران قرار گرفته است. هرقدر این برنامهریزی مبتنی بر واقعیات عینی و توانهای بالقوه باشد، حصول به اهداف از پیش تعیینشده، امکانپذیرتر میشود. از طرفی، ابزارهای برنامهریزی محیطزیست برای دستیابی به شهرها و محلات پایدارتر بهسوی تهیۀ طرحها در مقیاس محلی گرایش یافتهاند. در این مقاله، برنامهریزی توسعه در مقیاس محلی در دهستان شاندیز واقع در شهرستان طرقبه- شاندیز بررسی شده است. برنامهریزی با روش فرایند سهمرحلهای برنامهریزی محیطزیست و با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی انجام شده است. مرحلۀ اول شامل شناخت قابلیتها و توانهای محدودۀ مطالعه از طریق مطالعه وضع موجود تحقق یافته است. در مرحلۀ دوم مسائل، امکانات و محدودیتهای مربوط به هریک از بخشها دستهبندی و اولویتبندی شده است. مرحلۀ سوم شامل ترسیم چشمانداز، تدوین اهداف کلی و تعیین مقاصد عملیاتی است. سپس با توجه به اولویت عوامل بررسیشده، راهحلهای مکاندار در واحدهای محیطزیستی پیشنهاد شده است. درنهایت، طرحها و برنامههای توسعۀ کالبدی- فضایی برای هدایت تغییرات و تحولات منطقه متناسب با قابلیتها و تنگناهای محیطزیست طبیعی و انسانساخت ارائه شده است.دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Assessing Tourism Attractions of Gharahsoo Watershed Based on the Impact and Effectiveness of Environmental Criteriaارزیابی جاذبههای گردشگری حوضۀ آبخیز قرهسو براساس میزان تأثیرپذیری و تأثیرگذاری شاخصهای محیطزیستی2953136958710.22059/jtcp.2019.221510.669637FAفضلاللهاحمدی میرقائددانشجوی دکتری آمایش محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایرانمرجانمحمدزادهاستادیار گروه محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایرانعبدالرسولسلمان ماهینیدانشیار گروه محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایرانسیدحامدمیرکریمیاستادیار گروه محیطزیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایرانJournal Article20171103Identifying tourism attractions is a basic requirement in the local and national community toward balanced and harmonious development of land potential. This study aimed to evaluate the tourism attractions of Gharahsoo watershed in Golestan province, northeast of Iran, based on the impact and effectiveness of environmental criteria. After determination of criteria and preparation of layers, criteria analysis was done based on the impacts and effectiveness of the criteria using DEMATEL method. Entropy Shannon method was used for weighting criteria. Finally, the spatial analysis was done by employing the TOPSIS method. The results showed that landform and plant density, in terms of the impact, and access to facilities, in terms of the effectiveness, have priority over the other criteria. Also, the criteria weighting results showed that the criteria access to facilities, landform and plant density with the value 0.229, 0.147 and 0.123 are a priority to the other criteria, respectively. Finally, the results showed that, in terms of tourism attractions, the areas of the southern of Gharahsoo watershed are in suitable conditions and the rest of the area, especially the northern parts, has unsuitable conditions.ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ جاذبههای گردشگری از ﻣﻠﺰوﻣﺎت اساسی ﺣﺮﮐﺖ جامعۀ ملی و محلی ﺑﻪ ﺳمت توسعۀ متعادل و هماهنگ با پتانسیل سرزمین اﺳﺖ. این پژوهش با هدف ارزیابی جاذبههای گردشگری حوضۀ آبخیز قرهسو در استان گلستان، بر مبنای میزان تأثیرپذیری و تأثیرگذاری معیارهای محیطزیستی صورت پذیرفت. با تعیین معیارها از جنبههای اکولوژیکی و اقتصادی- اجتماعی و آمادهسازی لایههای اطلاعاتی، تجزیهوتحلیل معیارها از نظر میزان اثرگذاری و اثرپذیری بر مبنای روش دیمتل (DEMATEL) و وزندهی آنها با استفاده از روش انتروپی شانون (Entropy Shannon) انجام شد. در بخش تحلیل مکانی نیز همپوشانی لایههای اطلاعاتی براساس روش تاپسیس (TOPSIS) انجام شد. براساس نتایج تحقیق، معیارهای شکل زمین و تراکم پوشش گیاهی، از نظر میزان تأثیرگذاری و معیار دسترسی به تسهیلات، از نظر میزان تأثیرپذیری، در مقایسه با دیگر معیارها در اولویت قرار دارند. نتایج وزندهی معیارها نیز نشان داد در ارزیابی جاذبههای گردشگری منطقۀ مطالعاتی، معیارهای دسترسی به تسهیلات، شکل زمین و تراکم پوشش گیاهی به ترتیب با ارزشهای 229/0، 147/0 و 123/0 در رتبههای نخست قرار دارند. همچنین از لحاظ جاذبههای گردشگری، بخشهایی از نیمۀ جنوبی حوضه دارای شرایط مطلوبی است و بقیۀ مساحت منطقه بهخصوص قسمتهای شمالی وضعیت مناسبی ندارد.دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Redefining the Role of Small- and Middle-Sized Cities in the Regional Development Process; Introducing a Spatial Based Applied Method (Case Study: Kurdistan Province)بازتعریف نقش شهرهای کوچک و میانی در فرایند توسعۀ منطقهای؛ معرفی یک روش کاربردی آمایش مبنا (مطالعۀ موردی: استان کردستان)3153447011510.22059/jtcp.2019.254850.669857FAرامینقربانیکارشناسی ارشد، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایراناحمدپوراحمداستاد، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحسینحاتمینژاددانشیار، دانشکدۀ جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20180510Much quantitative research (and some qualitative cases) has been done on the role of small- and medium-sized cities in regional development. The present article is also in this line, but with a slight change in the structure of the breakdown in the approach to the subject and the analysis of the problem, and the multi-faceted analysis of the data using the Fuzzy Inference System. The purpose of this research, with regard to the title, is developmental-applicable and has a descriptive-analytical approach. The FIS application and increasing approach has four stages (in general): its Database and Fuzzification; the rules base; the engine; and the Defuzzification. In the glimpse (Knowledge Base), regional development indicators (10 indicators) and variables (more than 70 variables) in four pillars of regional development (economic, physical, infrastructure and human development) for the small- and middle-sized cities of Kurdistan province (9 cities of the city centers Except for Saravabad) were selected and mapped in 2006 and 2016, and then a detailed analysis of the process was performed on the data. The final result of this paper is that although fluctuations in the development of the inland region of the province have been observed, regional development changes (relying on economic indicators) have been consistent with changes in the urban hierarchy (demographic projections). Thus, with the decline of concentration and concentration in Sanandaj, we see an increase in the role of small- and middle-sized towns in the urban-regional development of the province.پژوهشهای کمّی (و بعضاً کیفی) بسیاری در رابطه با نقش شهرهای کوچک و میانی در توسعۀ منطقهای انجام گرفته است. مقالۀ حاضر نیز در این راستا انجام شده است؛ اما با اندکی تغییر و ساختارشکنی در شیوۀ برخورد با موضوع و تحلیل مسئله که آنهم تحلیل چندجانبۀ دادهها به کمک سیستم استنباط فازی است. هدف پژوهش با توجه به عنوان، کاربردی- توسعهای است و ماهیت رویکردی توصیفی- تحلیلی دارد. بهصورت کلی، روش کاربردی و روزافزون FIS دارای مراحل چهارگانۀ پایگاه دانش و فازیساز، پایگاه قواعد، موتور و دیفازیساز است که با فرایند پژوهش موازی است. در نگاه اجمالی (پایگاه دانش) شاخصهای توسعۀ منطقهای (10 شاخص) و متغیرها (بیش از 60 متغیر) در ۴ رکن توسعۀ منطقهای (توسعۀ اقتصادی، کالبدی، زیربنایی و انسانی) برای شهرهای کوچک و میانی استان کردستان (9 شهر اصلی شامل مراکز شهرستان به استثنای سروآباد) طی ۲ بازه زمانی 1395 و 1385 گزینش و نگاشته شدند. سپس آنالیز فرایندی بر روی دادهها به تفصیل صورت گرفت. برآیند و گزارش نهایی این مقاله این است که اگرچه نوساناتی در توسعۀ درونمنطقهای استان مشاهده شده، تغییرات توسعۀ منطقهای با تکیه بر نماگرهای اقتصادی، با تغییرات سلسهمراتب شهری (نماگرهای جمعیتی) همسو بوده است. بدین صورت که دورنمای تعادل در سیستم شهری استان با کاهش برتری و تمرکز جمعیتی سنندج دارای بازتابهای ساختاری و توسعهای در شهرهای کوچک و میانی و افزایش نقش ایندست شهرها در پسکرانۀ خود بوده و از مجموع توسعۀ شهری- منطقهای استان، شهرهای کوچک و میانی پیشتازند.دانشگاه تهرانمجله علمی " آمایش سرزمین "2008-704710220180923Investigating the Dimensions of Water Scarcity Using the Water Poverty Index (WPI) and its Comparative Analysis in Qom Districtبررسی ابعاد کمآبی با استفاده از روش شاخص فقر آبی (WPI) و تحلیل مقایسهای آن در بخشهای شهرستان قم3453667011610.22059/jtcp.2019.272853.669940FAحسینطالبیدانشجوی دکتری، دانشکدۀ علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانعباسامینیدانشیار، دانشکدۀ علوم جغرافیایی و برنامهریزی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20181222The purpose of this study is to evaluate the situation in Qom and its regions in terms of the water poverty index, which identifies the zonal differences and the dimensions and strengths and weaknesses of each. The basis for determining the Water Poverty Index is the Sullivan method, which is a weight linear combination of components (resources, costs, environment, capacity, and access). The required data were collected through related organizations and analyzed in the framework of this method. There is a difference between the five sections of the county in terms of poverty. Weakness in resources is a common feature among zones, which is significant in some zones and moderate in the others. Also, in terms of human capacity, almost all regions have a good status that can be regarded as a strength. Water consumption management, as the most important option, should be at the forefront of planning and considering the inability to expand water resources. Currently, more than twice as much of renewable water resources are being extracted. The best way to manage water poverty is to make optimal use of available resources and capacities and to focus on research principles, rather than the expansion of water resources in a variety of ways, which can increase the territorial imbalances, domestic disturbance, and lack of control on consumption and so on.هدف از این مطالعه، ارزیابی وضعیت شهرستان قم و بخشهای آن از نظر شاخص فقر آب است که به شناسایی افتراقات پهنهای، ابعاد و قوت و ضعف هریک از آنها منجر میشود. مبنای تعیین شاخص فقر آبی، روش سولیوان بوده که یک ترکیب خطی وزنی از اجزای آن (منابع، مصارف، محیط زیست، ظرفیت و دسترسی) است. دادههای مورد نیاز از طریق دستگاههای مرتبط جمعآوری و در قالب روش مذکور تجزیهوتحلیل شده است. در میان بخشهای شهرستان از نظر ابعاد پنجگانۀ شاخص فقر آبی تفاوت وجود دارد. بخش مرکزی با شاخص 126 پایینترین رتبه و جعفرآباد با ۶/۲۱۷ بالاترین رتبه را در شاخص فقر آبی داشتهاند. ضعف در منابع، فصل مشترکی است که با شدت و ضعف، در میان همۀ پهنهها رایج است. همچنین از نظر ظرفیتهای انسانی، تقریباً همۀ بخشها وضعیت مناسبی دارند که قوت تلقی میشود. مدیریت مصرف بهعنوان مهمترین گزینه باید در صدر برنامهریزیها و با درنظرگرفتن نبود امکان گسترش منابع آب پیگیری شود. در حال حاضر، بیش از دو برابر منابع آب تجدیدپذیر در حال استخراج است. بهترین راهکار برای مدیریت فقر آبی، استفادۀ بهینه از منابع و ظرفیتهای موجود و توجه به اصول آمایشی و نه تمرکز بر گسترش منابع آب به روشهای گوناگون است که میتواند عامل افزایش عدم تعادلهای سرزمینی، اختلافات داخلی، عدم کنترل مصرف و... شود.