ارزیابی اقلیم آسایش و توان اکولوژیک برای توسعه گردشگری پایدار در استان خوزستان

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه محیط زیست، دانشگاه لرستان، دانشکده منابع طبیعی، خرم آباد، ایران

2 استاد گروه محیط زیست، دانشگاه تهران، دانشکده منابع طبیعی، کرج، ایران

10.22059/jtcp.2026.409672.670546

چکیده

ارزیابی توان اکولوژیک گردشگری برآوردی از قابلیت‌ها و محدودیت‌های اراضی سرزمین برای توسعه گردشگری است که با سنجش ویژگی‌های اکولوژیک سرزمین توان محیط را برای استقرار زیرساخت‌ها و فعالیت‌های تفرجی تعیین و درجه‌بندی می‌کند. از طرفی دیگر گردشگران به مکانی که از بیشترین درجه آسایش و شرایط مطلوب اقلیمی برخوردار است تمایل به استقرار دارند. بنابراین ارزیابی توان اکولوژیک گردشگری و تعیین تعداد ماه‌های مطلوب برای حضور گردشگران در منطقه از اهمیت بالایی برخوردار است. براین اساس، در مطالعه حاضر به ارزیابی اقلیم آسایش و توان اکولوژیک برای توسعه گردشگری پایدار در استان خوزستان پرداخته شد. مطابق نتایج بدست آمده، توان اکولوژیک توسعه برای گردشگری متمرکز در استان خوزستان برابر با 18/13457 کیلومترمربع است که بخش گسترده‌ای از این پهنه‌ها در نواحی جنوب غربی منطقه پراکنده شده است. همچنین این استان دارای 28/57101 کیلومترمربع توان اکولوژیک برای توسعه گردشگری گسترده می‌باشد. همانطور که نتایج نشان داد، بهترین زمان گردشگری در استان، پاییز و زمستان (آبان تا اسفند) است و آسایش شبانه در بیشتر مناطق مطلوب‌تر از روز بوده و شهرهایی مانند دزفول، گتوند و شوشتر تا ۱۲ ماه آسایش شبانه دارند. همچنین دهدز با ۱۲ ماه آسایش در شاخص TCI، بهترین مقصد گردشگری در تمام فصول شناخته شد. براین اساس، با توجه به نتایج توان اکولوژیک و اقلیم آسایش به‌دست آمده از استان خوزستان، می‌توان به تخصیص زیرساخت‌های مناسب گردشگری و توسعه فعالیت‌های تفرجی متناسب با توان منطقه، در بین توان طبیعی ‏محیط و ‏نیاز گردشگران ‏رابطه‌ای منطقی و سازگاری پایداری را فراهم نمود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 28 اردیبهشت 1405
  • تاریخ دریافت: 18 دی 1404
  • تاریخ بازنگری: 14 اردیبهشت 1405
  • تاریخ پذیرش: 28 اردیبهشت 1405